Şahin (Buteo buteo)

Orta boylu, geniş kanatlı, geniş ve kısa boyunlu, orta boylu kuyruğu olan yırtıcı bir kuştur. Uçuş
sırasında kuyruğu yelpaze şeklinedir. Tüylerinin rengi çok koyudan, çok solguna kadar çeşitli renk
varyasyonları gösterebilir. Yetişkinlerde terminal kuyruk bandı siyahımsıdır ve iç bantlardan daha
belirgindir. Gaga rengi sarı, uç kısmı ise siyahtır.
Türkiye'de Buteo vulpinus (Step Şahini) alt türü de görülmektedir.

Yaşam alanı olarak açık alanlara, tarım alanlarına, meralara ve bataklıklara yakın ormanlık alanlarda yaşar ve ürer. Yuvalasını ağaçlara yapar.

Anadolu türkülerinde Şahan olarak geçer.

Etobur (carnivore) bir canlıdır. Tarla faresi, kuşlar, tavşanlar, sürüngenler, amfibiler, böcekler
ve toprak solucanları gibi canlılardan oluşan geniş bir besin tercihi vardır

Yeşilbaş (Anas platyrhynchos)

En büyük yüzey ördeğidir. En yaygın ve en bilinen ördek türüdür. Evcil ördeğin atasıdır. Erkeğin başı yeşil (tüy dökümüne doğru morlaşır), ince boyun halkası beyaz, göğsü koyu kızıl kahverengi, gagası herzaman sarıdır. Aynası mavidir, önden ve geriden iki beyaz çizgi ile sınırlıdır.
Dişinin gagası koyu renkli ve turuncu lekeli, gencinin gagası grimsi pembedir.

Durgun ya da yavaş akan tatlı ve acı sularda yaşar. Kışın içsular, lagünler ve deniz kıyısında bulunur.

Mavi baştankara (Parus caeruleus)

Mavi ve sarı renkli tek baştankara ve tek küçük ötücüdür. Parlak mavi tepesi ile hemen tanınır. Gencinin yanakları ve ensesi sarıdır.

Yaprak döken ormanlarda bol olarak, ibreli ormanlarda daha az sayıda bulunur. Bunların dışında ağaçlıklar, korular, çitler, meyve ve zeytin bahçeleri, palmiyeler, parklar ve bahçelerde bulunur.
Kışın sazlıklarda görülebilir.

Böcek, sinek, tırtıl ve çekirgeler ile beslendiği gibi, bitki tohumları, çiçek polenleri, çeşitli küçük meyveler ve nektarları ile de beslenir.

Büyük Yeşil Papağan (Psittacula eupatria)

İskender papağanı (Psittacula eupatria), papağangiller (Psittacidae) familyasına ait bir papağan türü. Diğer bir, "iskender papağanı" olarak adlandırılan daha küçük bir türden (Psittacula krameri) ayırt edilebilinmesi için büyük İskender papağanı da denilir.

Türkiye'de bulunan iki papağan türünden birisi olan İskender papağanı ayrıca Pakistan, Afganistan ve Hindistan gibi Asya ülkelerinde de bulunur. Diğer papağan türlerinden soğuğa karşı daha dayanıklı olan bu tür, büyük şehirlerin parklarında sürüler halinde de görülebilir.

İskender papağanı 48-58 cm büyüklüğü ile familyaya ait diğer türlerden daha büyük olur. Boynunun ön kısmında siyah ve arka kısmında pembe bir bant vardır. Kanatlarının üstünde (omuzunda) kırmızımsı kahverengi bir leke bulunur. Kuyruk tüyleri mavi-yeşil dir ve kuyruğun ucuna doğru sarı olur. Gagası kıpkırmızı, gözleri soluk sarı renk ve ayakları yeşilimsi bir gri renktir.

Ağaç Serçesi (Passer montanus)

Küçük, zarif ve açıkgöz bir serçedir, her iki cinsi de aynıdır. Başlığı, serçenin aksine, parlak çikolata kahverengisidir ve hiç gri bulunmaz. İnce ve beyaz boyun halkası, beyaz yanakları vardır. Yanağında oldukça belirgin kare şeklinde siyah bir benek bulunur. Alt tarafı gri-kirli sarı, gıdısı düzgün ve siyahtır. Kanat çizgisi geniş ve açık renktir. Yerde ve kuyruğunu genellikle yukarı kaldırarak beslenir. Serçeden daha tıknaz ve yuvarlak, söğüt serçesinden daha küçüktür. Kendine özgü pes bir sesi vardır; ‘tek tek’.

Çıvgın (Phylloscopus collybita)

Özellikleri
Tipik olarak açık renk bacaklı, oldukça düz kafalı, uzun kanatlı bir kuştur ve kendine özgü, tatlı ve kalınlaşan notaların akıcı serisinden oluşan bir ötüşü vardır.

Ötüşü

Sesi tek heceli tatlı bir ‘huu-iit’. Ötüşü çok açık ve basit ritimlidir, sakin başlar, hızlanır daha sonra kuvvetlenir, azalır ve gösterişli bir biçimde sonlanır.

Söğütbülbülü'le çok sık karıştırılır.Zaten her iki kuşta akrabadır.

Küçük sinekkapan (Ficedula parva)

Doğu Avrupa ve orta Asya’da üreme gösterirler. Göçmendirler. Kışı güney Asya’da geçirirler. Erkekleri 11-12 cm büyüklüğündedir. Çoğunlukla vücutlarının üstü kahverengi, altı beyaz, başları gri ve portakal rengi boğazları vardır. Gaga siyah ve geniştir. Şekli ise havayla ilgili böcekçil hayvanlardaki gibi sivri uçludur. Uçarken yakaladıkları böceklere ek olarak, meşe yapraklarının arasındaki tırtılları avlarlar ve küçük yumuşak meyveleri de yerler. Kuyruk kalkıktır ve açtığında beyaz tüyler görülür. Üreme mevsiminde ötüşü Kara sinekkapana benzer. Çoğunlukla dökülen ormanlık bölgelerde özellikle suya yakın yerlerde bulunurlar. Bir ağaç deliği veya benzer oyuklarda açık bir yuva inşa ederler. Yuvalarına 4-7 yumurta bırakırlar.

Kuyrukkakan (Oenanthe oenanthe)

Avrupa ve Asya'da kuyrukkakan cinsinin en yaygın üyesidir.
Avrupa'da açık taşlı ülkelerde yayılış gösteren, göçmen, böcekçil bir türdür. Asya ile Doğu Kanada ve Grönland garantili yerleridir.
Kaya çatlakları ve tavşan çukurlarında yuva yapar. Kızılgerdandan biraz daha büyük olup yaklaşık 14.5-16 cm kadardırlar.
Her iki eşeyin, beyaz bir kıçı ve kuyruğu var. Kuyruğun sonunda siyah ters T-deseni görülür

Leş Kargası (Corvus corone cornix)

Beslenme
Leş kargası da diğer leş yiyiciler gibi, leşleri, yakalayabildiği bütün küçük hayvanları yer, yumurtaları çalar.

Üreme
Leş kargaları, büyük yuvalarını genellikle uzun ağaçların tepesine ya da daha çok tercih ettikleri uçurum kenarlarına, eski binalara ya da direklere yaparlar. Yuvalar, yerde ya da yere yakın olabilir. Yuvada 4-6 kahverengi-mavi ya da yeşil noktalı yumurta bulunur. Dişiler 17-19 gün kuluçkaya yatalar. Erkek dişileri besler. Yavrular 32-36 gün tüyleri çıkıncaya kadar beslenirler.

Sesi
Ekin kargasıyla ayırt edilmesinde en önemli faktör sesleridir, ekin kargası daha yüksek tonda kaaa diye bağırırken, leş kargası daha gırtlaktan, titreşimli ve derin olarak kraa diye sesler çıkarır. Leş kargası gürültücüdür, herhangi bir ağacın tepesinde tünerken, üç ya da dört kez kısa diziler şeklinde ve duraksayarak bağırır.

Kızılkuyruk (Phoenicurus phoenicurus)

Özellikleri
13-14,5 cm boyunda, oldukça yepelek, ürkek ve sakıngan bir kuştur; çoğu zaman dikelip kuyruğunu kıpırdatarak kuyruğundaki tipik kızıllığı ifşa eder. Erkeğin, alında ve kaşüstü bölgesinde beyaz şeritli, boğazına doğru inen siyah maskesi vardır; takke ve sırt düz kül rengine çalan boz, gerdanı turunca çalan kızıl olur; son baharda bu canlı renkler çoğu zaman devetüyü renginde zıhlarla belirsizleşir. Erkek kızılkuyruğun başka bir kuşla karıştırmak güçtür.Erişkin dişi kızılkuyrukların sırtı kahverengine çalan soluk boz, karnı belli bellirsiz turuncuya çalan nohudî beyaz olur.

Dağılımı ve yaşam alanı
Ormanlarda, ağaçlıklarda, bahçelerde yaşayan bu tür ağaç kovuklarına ya da yarıklarına yuva yapar. Yuvaya dişi altı-yedi yumurta bırakır. Yazın Türkiye'nin her bölgesindeki ağaçlık kesimlerde, özellikle de dağlık yörelerde ürer.